Είμαι παντρεμένος με τη Λάρισα πάνω από 20 χρόνια.
Είχαμε δύο γιους, οι οποίοι έχουν πλέον μεγαλώσει προ πολλού.
Μεγάλωσαν σαν το ζυμάρι.
Ο ένας είναι τώρα 16 και ο άλλος έκλεισε τα 19.
Και θα έλεγε κανείς πως όλα είναι καλά:
Μια κανονική οικογένεια, έχουμε το σπίτι μας, υπάρχουν τα πάντα μέσα, οι σχέσεις μεταξύ μας είναι καλές.
Ωστόσο, δεν μπορεί να είναι όλα τόσο τέλεια, έτσι δεν είναι;
Υπάρχει κάτι που ακόμα και τώρα δεν μπορώ να συγχωρήσω στη γυναίκα μου.
Αν και συνέβη πολύ παλιά.
Έχουν περάσει ήδη 10 χρόνια από τότε, αν όχι περισσότερα.
Όμως, και πάλι δεν μπορώ να διώξω την πικρία από την ψυχή μου γι’ αυτό που έκανε η σύζυγός μου.
Δεν μου βγαίνει από το μυαλό με τίποτα.
Εκείνη την αποφράδα ημέρα, η γυναίκα μου μάλλον αποφάσισε ότι η αγάπη και η προσοχή μου δεν της ήταν αρκετές.
Ξεκίνησε ξεδιάντροπα μια ερωτική σχέση με έναν συνάδελφό της στη δουλειά.
Το έμαθα εντελώς τυχαία.
Με τον εραστή ξεκαθάρισα τα πράγματα αμέσως.
Τελικά, δεν παρέλειψα να βάλω και τη σύζυγό μου στη θέση της.
Μετά, τα συναισθήματα κόπασαν.
Καθίσαμε, μιλήσαμε ήρεμα.
Αποφασίσαμε ότι θα μείνουμε μαζί για χάρη των παιδιών.
Μάθαμε να ζούμε σαν γείτονες.
Κάπως έτσι την παλέψαμε για δέκα χρόνια.
Στην αρχή, βέβαια, ήταν πολύ δύσκολα.
Οι αναμνήσεις δεν έβγαιναν με τίποτα από το μυαλό μου, και η αηδία που ένιωθα για τη γυναίκα μου με κυριεύε.
Οι συγγενείς μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν.
Δεν κοιμόμουν τα βράδια, σταμάτησα σχεδόν να τρώω, κάπνιζα σαν φουγάρο και έριξα τον εαυτό μου σε έναν τέτοιο λάκκο, που δεν υπήρχε σωτηρία.
Ευχαριστώ τους δικούς μου ανθρώπους που με βοήθησαν και με έβγαλαν από εκεί.
Σταδιακά, οι σχέσεις με τη σύζυγό μου άρχισαν να βελτιώνονται, όλα άρχισαν να ξεθωριάζουν και ξεκινήσαμε από την αρχή, αλλά η εμπιστοσύνη δεν επέστρεψε ποτέ.
Αυτό είναι το ένα, και το δεύτερο είναι ότι τίποτα δεν ξεχάστηκε.
Μετά από δέκα χρόνια, λες και κάτι έσπασε μέσα μου και ξέσπασε.
Οι αναμνήσεις άρχισαν να τρέχουν σαν ποτάμι.
Πάλι αυτή η τρομερή αηδία για τη γυναίκα μου.
Πίκρα και μίσος.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά όλα κάνουν πάλι τον ίδιο κύκλο.
Οι σχέσεις με τη σύζυγό μου χειροτερεύουν.
Εκείνη κλαίει, ζητάει συγγνώμη, λέει ότι τα έχει συνειδητοποιήσει όλα και μετανιώνει πικρά για όσα έγιναν, μετανιώνει που μου προκάλεσε τόσο πόνο.
Με τη λογική, φυσικά, τα καταλαβαίνω όλα, αλλά η καρδιά μου πονάει.
Τι να κάνω τώρα;
Τι συμβουλή δίνετε σε έναν άνδρα;
Πώς να φερθεί κανείς σε μια τέτοια κατάσταση;
Φίλοι μας, αν σας ενδιαφέρει να διαβάζετε περισσότερες από τις ιστορίες μας – αφήστε τα σχόλιά σας και μην ξεχνάτε τα likes.
Αυτό μας δίνει έμπνευση να συνεχίσουμε να γράφουμε!
