– Εγώ μαγειρεύω, εγώ μένω εκτός της επετείου της πεθεράς μου! Μήπως έχετε αποθρασυνθεί τελείως;
– Μαρίνα, η μαμά χρειάζεται βοήθεια με την προετοιμασία της γιορτής. Θυμάσαι ότι τα γενέθλιά της είναι τα Χριστούγεννα. Όπως πάντα, θα μαζευτούν όλοι, αλλά η μητέρα κάλεσε και συναδέλφους. Θα τη βοηθήσεις, έχεις ρεπό.
– Γιατί λες με τόση σιγουριά ότι θα βοηθήσω; Θα μπορούσες να με ρωτήσεις.
– Μα πάντα βοηθάς.
– Κάποιο πουλάκι μου σφύριξε ότι δεν είμαι καν καλεσμένη εκεί. Γιατί λοιπόν να μαγειρέψω;
– Ποιος σου το είπε αυτό;
– Δεν έχει σημασία. Ξέρω ακόμα και με ποια θα πας.
– Τι; Το ξέρεις; – Ο Μαξ σιώπησε, αναλογιζόμενος την κατάσταση. – Μάλλον θα ήταν κάποιο αστείο. Το μενού είναι το ίδιο, αλλά η μαμά ζήτησε επιπλέον δύο σαλάτες, θα σου στείλει τις συνταγές. Και το ψάρι πρέπει να αντικατασταθεί με καλύτερο. Την προηγούμενη φορά ήταν λίγο στεγνό.
– Σοβαρά τώρα;
– Εσύ δεν το κατάλαβες; Αγόρασε σολομό.
– Δεν μιλάω για το ψάρι, μιλάω για το «αστείο».
– Μαρίνα, σταμάτα να ακούς κουτσομπολιά και πιάσε δουλειά. Είναι ώρα να αγοράσεις τα τρόφιμα. Οργάνωσέ τα όλα να είναι όμορφα.
– Όμορφα χωρίς εμένα;
– Μαρίνα, μην το παρακάνεις! Πρέπει να πάω στη δουλειά για δύο μέρες. Κάτι μπέρδεψαν εκεί και τώρα πρέπει να βγάλω το φίδι από την τρύπα. Συμβαίνουν αυτά, αλλά υποσχέθηκαν διπλή πληρωμή.
– Πού είναι τα λεφτά για την επέτειο της μαμάς σου;
– Πάρε για την ώρα από τα δικά σου, δεν έχει διαφορά. Η μαμά θα μου τα δώσει, όπως πάντα. Α, ναι! Και αγόρασε το δώρο, γιατί εγώ θα δουλεύω. Η μαμά μου είχε πει για ένα μενταγιόν.
– Πέρυσι της χαρίσαμε σκουλαρίκια και θέλει όλο το σετ. Και μια χρυσή αλυσίδα μαζί, πώς θα μπει το μενταγιόν χωρίς αλυσίδα; Μια καλή, όχι σαν λεπτή κλωστή! Δεν είναι μόνο επέτειος, είναι και γιορτή.
– Εντάξει.
– Λοιπόν, συμφωνήσαμε.
– Θα μαγειρέψω στο σπίτι και μετά θα τα φέρω όλα εκεί.
– Δικό σου θέμα. Έχεις δύο μέρες. Τα ποτά θα τα αγοράσει η ίδια η μητέρα μου.
Η Μαρίνα έμαθε για την ερωμένη του άντρα της μια εβδομάδα πριν από την Πρωτοχρονιά. Μετά, εκείνος έλειπε όλη την ημέρα στις 31 Δεκεμβρίου· ήξερε ήδη ότι δεν ήταν στη δουλειά.
Δεν ήθελε να χαλάσει τη γιορτή της κόρης της, η οποία είναι φοιτήτρια και είχε έρθει μόνο για δύο μέρες.
Η ύπαρξη της ερωμένης επιβεβαίωσε η Όλγα, συνάδελφός του και γνωστή της Μαρίνας. Συναντήθηκαν τυχαία στο κατάστημα, ήπιαν καφέ και ξαφνικά η κουβέντα πήγε στο διαζύγιο.
– Δικό σου θέμα. Έχεις δύο μέρες. Τα ποτά θα τα αγοράσει η ίδια η μητέρα μου.
Η Μαρίνα έμαθε για την ερωμένη του άντρα της μια εβδομάδα πριν από την Πρωτοχρονιά. Μετά, εκείνος έλειπε όλη την ημέρα στις 31 Δεκεμβρίου· ήξερε ήδη ότι δεν ήταν στη δουλειά. Δεν ήθελε να χαλάσει τη γιορτή της κόρης της, η οποία είναι φοιτήτρια και είχε έρθει μόνο για δύο μέρες.
Η ύπαρξη της ερωμένης επιβεβαίωσε η Όλγα, συνάδελφός του και γνωστή της Μαρίνας. Συναντήθηκαν τυχαία στο κατάστημα, ήπιαν καφέ και ξαφνικά η κουβέντα πήγε στο διαζύγιο. Πρώτα στο δικό της.
– Αλήθεια, ξέρεις ότι αυτή η Ταμάρα ετοιμάζεται να πάει στην επέτειο μαζί με τον άντρα σου; Έχετε χωρίσει ήδη; Όχι; Να προσέχεις. Είναι ήδη γνωστές με την πεθερά σου εδώ και μήνες.
– Μέχρι και το φόρεμα έδειχνε με καμάρι, ετοίμασε και δώρο. Εμφανίστηκε στη δουλειά μας πριν από μισό χρόνο, ο Μάξιμ την έφερε ο ίδιος. Λένε πως γνωρίζονται από παλιά, αλλά είναι επτά χρόνια μικρότερη. Είδα τα χαρτιά της. Είναι τριάντα έξι.
– Μισό χρόνο;
– Ναι. Δεν το ήξερες;
– Ευχαριστώ που με φώτισες.
– Δεν φαντάζεσαι γιατί το κάνω αυτό. Αυτή η Ταμάρα δεν σκαμπάζει από τίποτα, όλες εμείς δουλεύουμε γι’ αυτήν. Επιπλέον, δεν πλένει ποτέ πιάτα και της αρέσει να παίρνει ξένα πράγματα. Στο γραφείο έχουμε κοινό ψυγείο, ταπεράκια με φαγητό… τέτοια μικροπράγματα. Της δώσαμε ένα μάθημα.
– Αλήθεια;
Η Μαρίνα διάλεγε το δώρο της πεθεράς της. Με την αλυσίδα δεν υπήρχε πρόβλημα, αλλά το μενταγιόν το βρήκε μόλις στο τρίτο κατάστημα· θυμόταν τι σκουλαρίκια είχαν αγοράσει παλαιότερα.
Ήθελε να αγοράσει δαχτυλίδι αντί για μενταγιόν με αλυσίδα, αλλά φαινόταν πολύ φτηνό για επέτειο. Ξόδεψε όλα τα χρήματα από την πιστωτική κάρτα.
Ο Μάξιμ δεν ήθελε να χρησιμοποιεί δάνεια· η κάρτα είχε εκδοθεί από την τράπεζα για ώρα ανάγκης και ήταν πάντα αφημένη στο σπίτι. Ο κωδικός ήταν ο ίδιος για όλες τις κάρτες του. Η πρώτη εκδίκηση πέτυχε. Το δώρο της πεθεράς ήταν πολυτελές, αλλά η πιστωτική είχε μεγάλο μείον.
– Μαρίνα, τι σημαίνει αυτό; Ήμουν σε σύσκεψη και μου ήρθε ειδοποίηση για αγορά από την κάρτα.
– Μα δεν έχω λεφτά για το δώρο. Αγόρασα τα τρόφιμα. Ο σολομός βγήκε πολύ ακριβός.
– Εντάξει, αλλά θα τα τακτοποιήσεις όλα εσύ. Εγώ δεν ανακατεύομαι με αυτά.
Η ημέρα της επετείου.
– Μαρίνα, να σου πω κάτι… Η μαμά ζήτησε χίλια συγγνώμη, αλλά… Τα ετοίμασες όλα; Μυρίζει υπέροχα.
– Ναι. Όλα είναι έτοιμα και ήδη στο αυτοκίνητο. Θα φύγω σε μισή ώρα, πρέπει να στρώσω το τραπέζι. Η μαμά πήγε στο κομμωτήριο, μέχρι να γυρίσει θα έχω προλάβει.
– Η μαμά έχει ετοιμάσει τα πιάτα, τα μαχαιροπίρουνα… εσύ απλώς πρέπει να βάλεις τα φαγητά και να φύγεις. Πρέπει να φύγεις… Θα έρθει περισσότερος κόσμος από το συνηθισμένο και δεν θα θέλεις να κάθεσαι στην κουζίνα. Εξάλλου, δεν είσαι και ο πιο κοντινός συγγενής και δεν παρεξηγείσαι ποτέ, γι’ αυτό η μαμά διάλεξε εσένα.
– Ωραία επιλογή. Εγώ μαγειρεύω, εγώ μένω εκτός επετείου! Τέλεια, ήθελα έτσι κι αλλιώς να πάω στους γονείς μου να τους ευχηθώ για τη γιορτή, οπότε θα το εκμεταλλευτώ.
– Δηλαδή δεν παρεξηγήθηκες;
– Όχι. Γιατί να υπάρχουν δύο σύζυγοι στην ίδια επέτειο;
– Τι εννοείς;
– Είναι ώρα να στρώσω το τραπέζι, κι εσύ ετοιμάσου. Το δώρο είναι στο τραπέζι. Εγώ θα πάω κατευθείαν στους δικούς μου, δεν θα γυρίσω σπίτι.
– Θα πάρω μαζί μου και μερικά δώρα για τους δικούς μου, σαλάτες, ψαράκι… Μαγείρεψα για όλους, λες και το ήξερα. Χρειάζομαι το κλειδί του σπιτιού της μητέρας σου, θα το αφήσω στην είσοδο και θα κλείσω την πόρτα.
– Θα φτάσει το φαγητό για όλους στο τραπέζι της μαμάς;
– Και με το παραπάνω. Θα υπάρχει μέχρι και τούρτα.
– Μπράβο σου. Μπορείς τελικά όταν θέλεις.
Η Μαρίνα έβγαλε από το ψυγείο τα δοχεία με τις σαλάτες και τους άλλους μεζέδες για τους γονείς της και βγήκε έξω.
Στο σπίτι της πεθεράς, έστησε τα πιάτα, τις χαρτοπετσέτες, τα μαχαιροπίρουνα, τα βάζα, τις σαλατιέρες… Έλειπε το κυριότερο: τα ποτά και τα ορεκτικά. Τα ορεκτικά απλώθηκαν αμέσως στο τραπέζι, όλα έδειχναν πανέμορφα.
Η Μαρίνα ένιωσε μια κρυφή χαρά περιμένοντας τη γιορτή. Κρίμα που δεν θα την έβλεπε. Η τελευταία πινελιά ήταν στο ψυγείο – η τούρτα. Όχι απλώς τούρτα, αλλά ένα έργο τέχνης. Η Μαρίνα έκανε πολλή ώρα για να τη διαλέξει.
Έκλεισε την πόρτα και έσπευσε στο αυτοκίνητο· δεν ήθελε να δει την πεθερά της. «Μαγείρεψε και μη ενοχλείς τη νέα νύφη να απολαύσει τη γιορτή της ζωής της». Δεν θα ενοχλούσε. Ειδοποίησε την κόρη της, έκλεισε το τηλέφωνο και έφυγε για τους γονείς της.
Τα Χριστούγεννα πέρασαν όμορφα.
– Κόρη μου, είσαι τόσο χαρούμενη. Υπάρχει λόγος;
– Ναι, καταθέτω αίτηση διαζυγίου.
– Διαζύγιο; Και είναι αυτό λόγος για χαρά;
– Όχι αυτό, αλλά το ότι πήρα την εκδίκησή μου.
– Πώς; Γιατί;
– Έπρεπε.
– Ελπίζω να μην έκανες τίποτα παράνομο;
– Όχι. Όλοι είναι ζωντανοί.
Η Μαρίνα άνοιξε το τηλέφωνο μόνο το επόμενο βράδυ. Οι αναπάντητες από τον άντρα της ήταν αμέτρητες, υπήρχαν και κλήσεις από την πεθερά, αλλά λιγότερες.
Τα μηνύματα μπορούσαν να διαβαστούν σαν μυθιστόρημα. Κατηγορίες, απειλές, επικλήσεις στη συνείδηση, απαιτήσεις να πληρώσει τα φαγητά από το εστιατόριο, απειλές για διαζύγιο, υποσχέσεις για συγχώρεση, παρακλήσεις να ζητήσει συγγνώμη από όλους… Όλα επαναλαμβάνονταν πολλές φορές με διαφορετική σειρά.
Και τι υπήρχε τελικά στο τραπέζι της πεθεράς; Εικόνες! Προσεγμένες, όμορφες φωτογραφίες από σαλάτες και ορεκτικά, τις οποίες η Μαρίνα είχε εκτυπώσει και κόψει προσεκτικά.
Εκεί ήταν και οι δύο νέες σαλάτες που είχε ζητήσει η πεθερά, καθώς και ο ψητός σολομός. Στο ψυγείο περίμενε η τούρτα, μεγάλη και εντυπωσιακή, επίσης από χαρτί. Καλή όρεξη!
– Μαρίνα, κατέστρεψες τη γιορτή σε όλους. Σε όλους! Καταθέτω διαζύγιο.
– Τέλεια, κι εγώ αυτό σκόπευα να κάνω. Άλλωστε, η νέα νύφη της μητέρας σου ήταν ήδη στη γιορτή.
– Καταλαβαίνεις τι έκανες; Οι καλεσμένοι έπαθαν σοκ. Δεν είχα λεφτά να παραγγείλω φαγητό για τόσα άτομα, αναγκάστηκα να δανειστώ.
– Η μητέρα μου είχε ξοδέψει όλα τα δικά της. Δανείστηκα από τρεις ανθρώπους! Έγινα ρεζίλι. Οι μισοί καλεσμένοι έφυγαν, οι άλλοι μας κορόιδευαν.
– Κι εσένα σου φάνηκε σωστό να φέρεις την ερωμένη σου στην επέτειο και να πετάξεις εμένα έξω; Θα μπορούσες να μου το πεις ειλικρινά. Αλλά… αποφάσισες να εκμεταλλευτείς την καλοσύνη μου για τελευταία φορά.
– Μην ξεχάσεις την πιστωτική κάρτα, το δώρο ήταν για τη μητέρα σου. Αντίο, και μάζεψε τα πράγματά σου. Έχεις μία ώρα, ο χρόνος μετράει αντίστροφα.
– Για πού;
– Έχεις το δικό σου σπίτι, αυτό εδώ είναι δικό μου.
– Μα στο δικό μου σπίτι μένει η μαμά! Και έχει ήδη άντρα μαζί της. Εκεί έχει μόνο δύο δωμάτια!
– Αυτό δεν είναι πια δικό μου πρόβλημα. Όσο περισσότερο μιλάς, τόσο λιγότερος χρόνος σου μένει για να μαζέψεις τα πράγματά σου. Ό,τι δεν προλάβεις να πάρεις, θα φύγει από το παράθυρο.
Ο Μάξιμ μαζεύτηκε γρήγορα. Με το διαζύγιο δεν καθυστέρησαν καθόλου, γιατί δεν είχε μείνει πια τίποτα για να κρατήσει τη σχέση τους όρθια…
Πώς σας φάνηκε η εκδίκηση της συζύγου; Γράψτε τις σκέψεις σας στα σχόλια και πατήστε like!
