Την προηγούμενη μέρα, ένα σεβαστό ποσό χρημάτων μπήκε στον λογαριασμό μου.
Νόμιζα ότι ήταν δώρο από τον σύζυγό μου, αλλά εκείνος καθόταν ήρεμος στον καναπέ και έβλεπε τηλεόραση. Η αντίδρασή του με εξέπληξε. Ήταν δώρο από την ερωμένη του. Και μετά, εκείνη μου έστειλε ένα μήνυμα.
Έρχεται ένα περίεργο SMS, το ανοίγω. Βλέπω ότι ένα σεβαστό ποσό κατατέθηκε στον λογαριασμό μου από μια άγνωστη κάρτα. Φυσικά, γεννιούνται ερωτήματα. Από πού; Και η ιστορία συνέβη ακριβώς παραμονές της 8ης Μαρτίου.
Ο Σεργκέι, ο άντρας μου, εκείνη την ώρα διάβαζε ήρεμα τις ειδήσεις ξαπλωμένος στον καναπέ. Το πρωί έπρεπε να φύγει για επαγγελματικό ταξίδι.
— Σεργκέι; — του δείχνω το SMS. — Κοίτα, εδώ υπάρχει μια περίεργη μεταφορά χρημάτων. Μήπως ξέρεις ποιος μπορεί να το έκανε;
Βλέπω ότι αγχώθηκε λίγο. Άρχισε να σκρολάρει τις ειδήσεις στο τάμπλετ κάπως γρήγορα, χωρίς καν να διαβάζει.
— Για δείξε μου, — άπλωσε το χέρι του ο Σεργκέι, αποσπώντας την προσοχή του από το διάβασμα.
Του έδωσα το τηλέφωνο. Το κοίταξε, συνοφρυώθηκε ακόμα περισσότερο. Σκοτείνιασε. Για τα μάτια του κόσμου, κοίταξε τον αριθμό της κάρτας και μου επέστρεψε το τηλέφωνο.
— Όχι — κούνησε το κεφάλι του. — Δεν έχω ιδέα! Απατεώνες θα είναι, μάλλον.
— Τότε δεν πρόκειται να ξοδέψω ούτε δεκάρα — του απαντώ. — Και θέλω να πάρω τηλέφωνο στην τράπεζα, να ξεκαθαρίσω εκ μέρους τίνος ήρθαν τα χρήματα.
— Περίμενε! — ο Σεργκέι νευρίασε φανερά και, καθισμένος στην άκρη του καναπέ, με αγκάλιασε από τους ώμους. — Γιατί σκας; Κουράστηκες μετά τη δουλειά, ξεκουράσου, διάβασε κάτι, αύριο θα τα λύσουμε όλα.
Τον τελευταίο καιρό οι σχέσεις μας είναι ψυχρές. Και τη μέρα και τη νύχτα. Γι’ αυτό, τέτοια φροντίδα με υποψίασε. Αυτό ήταν και η αρχή των υποψιών μου. Αλλά όλες αυτές τις βαριές σκέψεις αποφάσισα να τις αφήσω για το πρωί.
Όλα ξεκίνησαν μόλις ξύπνησα.
Ο Σεργκέι μου ανακοίνωσε, με μια απίστευτη χαρά, ότι μου αγόρασε για το Σαββατοκύριακο ένα εισιτήριο για μια εκδρομή στην περιοχή μας. Προς τιμήν της γιορτής.
Του είπα ότι δεν έχω όρεξη και γενικά είχα άλλα σχέδια. Άρχισε να με επικρίνει.
— Εσύ γιατί δεν φεύγεις; Δεν είναι να πάρεις το τρένο το μεσημέρι; — τον ρωτάω.
— Αναγκάστηκα να αλλάξω τα εισιτήρια, — και μετά ακολούθησαν κάποιες ανόητες δικαιολογίες.
Αρνήθηκα το ταξίδι. Εκείνος βυθίστηκε στο τηλέφωνό του και πέρασε έτσι περίπου μία ώρα. Από το πρόσωπό του φαινόταν ότι ήταν απίστευτα θυμωμένος και έγραφε συνέχεια σε κάποιον.
Ήταν προφανές ότι γινόταν ένας καβγάς. Δεν ρωτάω με ποιον· θα μου το έλεγε ο ίδιος αν χρειαζόταν.
Μετά όλα ησύχασαν για λίγο, μέχρι που άκουσα μια ειδοποίηση στο Facebook για ένα νέο μήνυμα. Από κάποια Όλγα.
Παραθέτω το μήνυμα κατά λέξη:
«Γεια σου Μαρίνα, η αγαπημένη γυναίκα του Σεργκέι σε ενοχλεί! Κουράστηκα λίγο από όλο αυτό και θέλω να σου πω ότι τα χρήματα τα έστειλα εγώ. Ήλπιζα ότι θα καταλάβαινες τι συμβαίνει. Αλλά τελικά δεν είσαι τόσο έξυπνη όσο νόμιζα.
Κρίνοντας από τις ιστορίες του Σεργκέι, δεν είσαι και πολύ καλός άνθρωπος. Γι’ αυτό θα στο πω ευθέως.
Σκόπευα να έρθω η ίδια, επειδή το επαγγελματικό ταξίδι του Σεργκέι ακυρώθηκε. Και προφανώς εσύ αρνήθηκες να πας στην εκδρομή. Σε λίγες ώρες θα έρθω και αντί για διακοπές, θα φύγεις οριστικά από τη ζωή μας».
Σε όλη αυτή την κατάσταση, μόνο ένα πράγμα με χαροποίησε.
Το διαμέρισμα είναι δικής μου ιδιοκτησίας και το αυτοκίνητο είναι γραμμένο στο όνομα του πατέρα μου. Ευτυχώς, όλη αυτή η παρεξήγηση που ονομαζόταν γάμος και κράτησε τρία χρόνια, τώρα τελείωσε.
Πόσες φορές άραγε είχε πάει σε «επαγγελματικό ταξίδι»; Προσπάθησα να λογαριάσω.
Τουλάχιστον δέκα φορές, μάλλον, μόνο τον τελευταίο χρόνο.
Πόσο αφελής είμαι.
Η φωτογραφία είναι ενδεικτική, από ελεύθερες πηγές.
