«Είμαι πάλι έγκυος», ανακοίνωσε χαρούμενα η Ζένια στους γονείς της στο πρωινό. «Θα γεννήσω, γιατί τα παιδιά είναι τόση ευτυχία».
«Τι σημαίνει έγκυος;» πνίγηκε με την ομελέτα του ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Ζένια, το πρώτο σου παιδί μεγαλώνει χωρίς πατέρα και με τη δική μας πλήρη φροντίδα. Πού αλλού χωράει και δεύτερο;»
«Και τι προτείνεις;» πετάχτηκε από την καρέκλα η Ζένια. «Να ξέρετε, αυτό το παιδί θα γεννηθεί, ό,τι κι αν πείτε. Θέλω πολλά παιδιά».
«Ζένια, αλλά δεν είσαι ικανή να τα συντηρήσεις», είπε μπερδεμένη η μητέρα της, Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα. «Είμαστε σαράντα τεσσάρων εγώ και ο μπαμπάς και δεν είμαστε έτοιμοι να γίνουμε παππούδες για δεύτερη φορά. Ήδη κάθισα ένα χρόνο για σένα σε άδεια μητρότητας με τον Βόβα».
«Μαμά, μην είσαι εγωίστρια», αγανάκτησε η Ζένια. «Μόνο τον εαυτό σου σκέφτεσαι».
Η Ζένια ήταν το μοναχοπαίδι των νέων και προοδευτικών γονιών της. Τέσσερα χρόνια πριν ήταν μια αρκετά ευτυχισμένη οικογένεια. Η κόρη-φοιτήτρια ολοκλήρωνε επιτυχώς το πρόγραμμα του ινστιτούτου.
Οι γονείς της χαίρονταν για το εξοφλημένο στεγαστικό δάνειο και την ευκαιρία να μην δουλεύουν πια ασταμάτητα. Αλλά μια μέρα η Ζένια, φοιτήτρια του δεύτερου έτους, ομολόγησε στους γονείς της ότι ήταν έγκυος.
«Πώς έτσι, κόρη μου;» αναστέναξε ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Και ποιος είναι ο πατέρας, ξέρει καθόλου για το παιδί;»
«Ο συμφοιτητής μου, ο Βίτια», αναστέναξε η Ζένια. «Είναι πρόθυμος να αναγνωρίσει την πατρότητα. Αλλά η μαμά του του απαγορεύει να παντρευτεί, λέει ότι είναι ακόμα νωρίς».
«Τι λογική στάση», θαύμασε ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Και εμείς έπρεπε να σου είχαμε απαγορεύσει κάτι. Και τώρα, τι να κάνουμε, δεν υπάρχει επιστροφή, θα πρέπει να το μεγαλώσουμε».
«Δεν πειράζει, θα γεννήσω, η μαμά θα καθίσει με το παιδί σε άδεια μητρότητας», τους χαμογέλασε η Ζένια. «Είναι εφικτό, οι κοπέλες μας το έκαναν. Θα πάρω το δίπλωμά μου, θα βρω δουλειά».
«Περίμενε, γιατί να κάτσω εγώ σε άδεια μητρότητας;» ρώτησε την κόρη της η Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα. «Μου υποσχέθηκαν προαγωγή, και με τις ιδέες σου, μάλλον θα με απολύσουν ή θα δώσουν τη θέση σε ανταγωνιστή».
«Μα μαμά, δεν θέλεις να μείνω χωρίς δίπλωμα;» ρώτησε κακομαθημένα η Ζένια. «Και γενικά, οι γονείς των άλλων χαίρονται για την προσθήκη στην οικογένεια. Εσείς μόνο με μαλώνετε. Επιτρέπεται να συμπεριφέρεστε έτσι στις εγκύους;»
Η Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα και ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς συζήτησαν την κατάσταση και τη δέχτηκαν. Φυσικά, σίγουρα δεν είχαν σχέδιο να γίνουν παππούδες τόσο νωρίς.
Αλλά δεν υπήρχε τίποτα να κάνουν, έπρεπε να το αποδεχτούν. Έκαναν ανακαίνιση στο δωμάτιο της Ζένια, αγόρασαν μια παιδική κούνια και όλα τα απαραίτητα βρεφικά είδη.
Μετά από εφτά μήνες, ένα μικρό αγόρι, ο Βολόντια, γεννήθηκε στην οικογένεια. Αρχικά, ο γιος διασκέδαζε τη Ζένια, έπαιζε μαζί του, τον πήγαινε βόλτα, τον τάιζε.
Δυο φορές, χαμογελώντας ντροπιασμένα, ο νεοφερμένος πατέρας ήρθε ακόμα και στο σπίτι τους. Ο Βίτια έφερνε μερικά ασήμαντα ποσά, μία φορά έφερε μια συσκευασία πάνες. Αυτός ο «καημένος» πατέρας φαινόταν όσο πιο αξιοθρήνητος γινόταν.
Και μετά η Ζένια βαρέθηκε να κάθεται στο σπίτι με το παιδί. Όλο και πιο συχνά ζητούσε άδεια από τη μητέρα και τον πατέρα της για να βγει, ή να πάει στις φίλες της. Μετά, ξαφνικά, αποφάσισε να επιστρέψει στις σπουδές της.
Και μετακόμισε σε ένα νοικιασμένο δωμάτιο με τη φίλη της, αφήνοντας τον Βολόντια με τους παππούδες του. Αυτοί αρχικά δεν κατάλαβαν καν ότι η Ζένια είχε μετακομίσει. Και όταν το συνειδητοποίησαν, ήταν ήδη αργά.
«Τι σημαίνει ότι ξανασπουδάζεις, και εγώ πρέπει να πάρω άδεια φροντίδας παιδιού;» ρώτησε την κόρη της η Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα. «Ξέρεις ότι έχω δουλειά».
«Τώρα είμαι κι εγώ απασχολημένος άνθρωπος», την απέκρουσε η Ζένια. «Εσείς μου λέγατε ότι πρέπει οπωσδήποτε να αποκτήσω μόρφωση και επάγγελμα. Λοιπόν, αυτό κάνω, αλλά πάλι κάτι δεν σας αρέσει».
«Βασικά, υπολογίζαμε ότι θα έβαζες το παιδί σε παιδικό σταθμό και μετά θα συνέχιζες τις σπουδές σου», απάντησε ερεθισμένη στην κόρη της η Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα. «Αλλά προφανώς, αυτές ήταν μάταιες ελπίδες».
«Κουράστηκα να κάθομαι μαζί του, ο Βόβκα σε ακούει, εμένα όχι», κλαψούρισε η Ζένια. «Εντάξει, αρκετά με τους καβγάδες».
«Γύρνα αμέσως σπίτι», απαίτησε η Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα. «Τουλάχιστον τα βράδια ασχολήσου με τον γιο σου, κάνε μου τη χάρη».
«Μα μαμά, με εμποδίζει να διαβάζω», αγανάκτησε η Ζένια. «Άσε να κάθομαι μαζί του μερικές φορές τα Σαββατοκύριακα».
Η Μαργαρίτα κοίταξε την κόρη της, και μετά απλά την άφησε. Ήταν άσκοπο να συζητάνε. Με δυσκολία τα έβγαλαν πέρα μέχρι τον παιδικό σταθμό, η Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα μάλιστα παραιτήθηκε από τη δουλειά της για να φροντίζει τον εγγονό της.
Και έναν χρόνο αργότερα, η Ζένια παράτησε πάλι το ινστιτούτο, δηλώνοντας ότι άλλαξε γνώμη και δεν ήθελε να γίνει πια μάρκετινγκ. Αποφάσισε να γίνει «σχεδιάστρια φρυδιών» (brow artist), ολοκληρώνοντας εβδομαδιαία μαθήματα σε ένα ινστιτούτο ομορφιάς εκεί κοντά. Εκεί πλέον δεν άντεξε ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς.
«Τι μαθήματα να κάνεις εσύ;» βρόντηξε. «Ήδη ζεις στην πλάτη τη δική μου και της μητέρας σου, και φόρτωσες κι ένα παιδί εκεί πάνω. Και εσύ τριγυρνάς πότε σε κλαμπ και πότε σε γλέντια».
«Θα βρω δουλειά», δήλωσε στον πατέρα της η Ζένια. «Και επιτέλους θα μπορέσετε να σταματήσετε να μου τρίβετε στη μύτη τα χρήματά σας».
«Άρχισε να ζεις με το παιδί σου, μεγαλώνει σαν ορφανό με ζωντανούς γονείς», απαίτησε από την κόρη του ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Κάτι δεν βιάζεται καθόλου ο πατέρας του να σου πληρώσει διατροφή».
«Δεν είχαμε συμφωνήσει γι’ αυτά, η μαμά του Βίτια ήταν αντίθετη», μουρμούρισε η Ζένια. «Και εγώ την φοβάμαι λίγο».
«Καλύτερα να φοβόσουν να πέφτεις στο κρεβάτι με αγόρια», κούνησε το χέρι του ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να συντηρείς τον γιο σου μόνη σου. Η μητέρα σου δεν προσλήφθηκε να ασχολείται μαζί του όλο το εικοσιτετράωρο».
Για μερικούς μήνες, η Ζένια πράγματι υποδύθηκε υπάκουα την υποδειγματική κόρη. Διανυκτέρευε στο σπίτι, πήγαινε τον γιο της στον παιδικό σταθμό και τον έπαιρνε η ίδια. Δούλευε στο ινστιτούτο, που βρισκόταν στην κοντινή γειτονιά, και σιγά-σιγά αποκτούσε πελάτες.
Οι γονείς της χάρηκαν που η Ζένια επιτέλους έβαλε μυαλό. Αλλά μετά ζήτησε πάλι άδεια να φύγει με φίλους εκτός πόλης, και μετά το βράδυ προτίμησε τη ντισκοτέκ από το βαρετό νανούρισμα του γιου της.
Οι γονείς ανησύχησαν, αλλά θεώρησαν άτοπο να σφίξουν πολύ τα λουριά. Καταλάβαιναν πολύ καλά ότι σε αυτή την περίπτωση, η Ζένια θα μπορούσε να αντιδράσει πάλι και να φύγει από το πατρικό σπίτι.
Και μόλις είχαν καταφέρει να ανασάνουν λίγο με ανακούφιση. Αλλά τότε η Ζένια ανακοίνωσε τη νέα εγκυμοσύνη. Και εκεί οι γονείς κατάλαβαν ότι είχαν κάνει πολύ καιρό το χατίρι στην κόρη τους. Συζήτησαν την κατάσταση μεταξύ τους. Και το βράδυ, τη Ζένια την υποδέχτηκαν από τη δουλειά ο πατέρας, η μητέρα, ο γιος και οι μαζεμένες βαλίτσες.
«Τι είναι αυτή η διαδήλωση;» ρώτησε η Ζένια τη Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα και τον Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Πάμε κάπου;»
«Ναι, εσύ και ο γιος σου πηγαίνετε στον πατέρα των παιδιών σου. Τώρα αυτό θα είναι δικό του πρόβλημα, όχι δικό μας».
«Έχετε τρελαθεί!» έκανε πίσω η Ζένια. «Εκεί η μαμά του θα με φάει ζωντανή και δεν θα πνιγεί».
«Όχι, εσύ έχεις τρελαθεί, αν νόμιζες ότι μπορείς να τριγυρνάς ατελείωτα και να γεννάς σαν γάτα. Εσύ και ο Βίτια είστε ήδη είκοσι τριών ετών. Ήρθε η ώρα να αναλάβετε την ευθύνη για τις πράξεις σας», είπε εμφατικά στην κόρη του ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς.
Έβαλαν τη Ζένια, που αντιστέκονταν, στο αυτοκίνητο, φόρτωσαν τις βαλίτσες και πήγαν στη διεύθυνση του Βίτια. Αυτός ζούσε σε ένα ιδιωτικό σπίτι, όχι πολύ μακριά. Η αυλόπορτα δεν άνοιξε αμέσως. Και πίσω της βρέθηκε μια πολύ δυσαρεστημένη γυναίκα, συνομήλικη της Μαργαρίτας και του Μαξίμ.
«Τι θέλετε, γιατί την φέρατε αυτή εδώ;» ρώτησε. «Ο Βίτια δεν είναι σπίτι».
«Και πολύ ωραία, όταν έρθει, θα έχει έκπληξη», άρχισε να βγάζει τις βαλίτσες δραστήρια ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Βλέπετε, η κόρη μας είναι πάλι έγκυος. Από τον γιο σας, όπως ομολόγησε η ίδια. Αλλά εμείς δεν είμαστε έτοιμοι να φέρουμε το βάρος της ευθύνης για δύο εγγόνια ταυτόχρονα. Ως εκ τούτου, το εμπιστευόμαστε στον πατέρα τους, στον Βίτενκα σας».
«Δεν χρειαζόμαστε κανέναν εδώ», αγανάκτησε η γυναίκα, που συστήθηκε ως Άλλα. «Και τι άλλο, ποιος ξέρει πού απέκτησε η κόρη σας την κοιλιά της».
«Αρνείστε; Υπέροχα, σημαίνει ότι κάνουμε γενετικό τεστ, είναι ήδη δυνατό, ακόμη και για το έμβρυο, και μετά περιμένετε αγωγή στο δικαστήριο και διατροφή. Και αν ο Βίτενκα δεν πληρώσει – στο μέλλον απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, και ίσως και φυλάκιση. Εξαιρετική γραμμή στο βιογραφικό, πιστεύω. Άλλωστε, ο γιος σας ξέρει ήδη να κάνει παιδιά», χαμογέλασε η Μαργαρίτα Σεργκέγιεβνα στην εν δυνάμει συμπεθέρα. «Αλλά να αναλάβει την ευθύνη για τις πράξεις του – όχι».
«Μα δεν αρνούμαστε», υποχώρησε η Άλλα. «Ας μείνουν, ας δοκιμάσουν, ίσως βγει κάτι».
«Όχι, αυτό το έχουμε ήδη περάσει», κούνησε το κεφάλι του ο Μαξίμ Νικολάγιεβιτς. «Τρία χρόνια μεγαλώναμε τον εγγονό. Τώρα μόνο γάμος και επίσημη αναγνώριση πατρότητας. Ας βάλουν μυαλό πια».
Οι αντιρρήσεις των γονιών της Ζένιας δεν έγιναν πλέον δεκτές. Άφησαν την κόρη τους να ζει στο σπίτι του Βίτια, αν και η μητέρα του δεν χάρηκε καθόλου γι’ αυτό το γεγονός. Σύντομα η Ζένια θα πάει να γεννήσει. Με τον πατέρα του παιδιού παντρεύτηκε γρήγορα και χωρίς περιττές πολυτέλειες.
Ο Βίτια εργάζεται ως κούριερ και προσπαθεί να συντηρήσει τη νεαρή οικογένεια. Και η Ζένια τώρα δεν έχει χρόνο για γλέντια – στο σπίτι της πεθεράς της αναγκάστηκε να ακολουθήσει τους νέους κανόνες. Τώρα αναπολεί μελαγχολικά τη ζωή με τους γονείς της. Αλλά εκείνοι δεν συμφωνούν πλέον να επωμιστούν την ευθύνη κάποιου άλλου.
